Εισαγωγή στο φορητό τρυπάνι βράχων

Το φορητό τρυπάνι βράχου εισήχθη από την Ingersoll-RandCo. το 1912. Ανάλογα με τη μορφή ισχύος, χωρίζεται σε τέσσερις κατηγορίες: πνευματική, υδραυλική, ηλεκτρική και εσωτερικής καύσης. Τα πνευματικά είναι τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα. Τα φορητά τρυπάνια βράχου είναι κατάλληλα για διάτρηση προς τα κάτω ή κεκλιμένων οπών εκτόξευσης, μεγάλων δευτερογενών οπών εκτόξευσης θραύσης, οπών μπουλονιών (ρηχές κάθετες οπές) και οπών σταθερής τροχαλίας (ρηχές οριζόντιες οπές) σε μέτριου-σκληρού και πάνω από μέτριου-σκληρού μετάλλευμα. Η διάμετρος του τρυπανιού είναι 19~42 mm και το μέγιστο βάθος οπής είναι 5 m, γενικά λιγότερο από 2,5 m. Τα συνήθως χρησιμοποιούμενα πνευματικά φορητά τρυπάνια βράχου έχουν ενέργεια κρούσης 15~45J, συχνότητα κρούσης 27~36Hz, ροπή τρυπανιού 8~13N·m, πίεση λειτουργίας 0,5~0,7MPa, κατανάλωση αέρα 1500~3900L/min και βάρος 7~30kg.