शेनली न्यूमॅटिक पिक विरुद्ध मॅन्युअल टूल्स: कामगारांचा थकवा आणि प्रकल्पाच्या वेळापत्रकावरील परिणाम

• भौतिक ऊर्जा खर्च विरुद्ध यांत्रिक शक्तीचा पुरवठा

हाताने वापरण्याची साधने आणि आधुनिक साधने यांच्यातील सर्वात मूलभूत फरकन्यूमॅटिक पिकऊर्जा कोठे निर्माण होते यावर सर्व अवलंबून असते. पारंपरिक हातोडा किंवा छिन्नी वापरणाऱ्या कामगाराला पूर्णपणे स्वतःच्या शारीरिक शक्तीवर अवलंबून राहावे लागते. कठीण काँक्रीट किंवा खडकाचे कठीण पृष्ठभाग फोडण्यासाठी, त्यांना जड अवजारे वारंवार खांद्यावर उचलून पूर्ण ताकदीने खाली आपटावी लागतात. या सततच्या शारीरिक श्रमामुळे ऊर्जा लवकर संपते, म्हणजेच कामाच्या पाळीत केवळ एक-दोन तासांनंतरच कामगाराची ताकद लक्षणीयरीत्या कमी होते.

याउलट, न्यूमॅटिक टूल वीज निर्मितीचा भार मानवी शरीरावरून एअर कंप्रेसरवर टाकते. टूलच्या आत, संकुचित हवा एका अंतर्गत पिस्टनला अविश्वसनीय वेगाने वर आणि खाली ढकलते. जेव्हा एखादा कामगार खालीलपैकी एखादे मशीन हातात धरतो...टीपीबी४०/टीपीबी६०/टीपीबी९० न्यूमॅटिक पिकया मॉडेल्समध्ये, मटेरियल तोडण्यासाठी त्यांना काहीही जड वस्तू फिरवण्याची किंवा उचलण्याची गरज नसते. त्यांचे मुख्य काम फक्त टूल टिपला योग्य स्थितीत आणणे आणि मशीन पृष्ठभागावर प्रति मिनिट शेकडो उच्च-ऊर्जा आघात करत असताना त्याला स्थिर धरून ठेवणे हे आहे. आघात शक्ती निर्माण करण्याचे कठीण काम मशीनच करत असल्यामुळे, ऑपरेटरला स्नायूंचा थकवा न येता दिवसभर एकसारखी गती राखता येते.

 

•हात-बाहू कंपन सिंड्रोम विरुद्ध एर्गोनॉमिक शॉक शोषकता

जुन्या पद्धतीच्या हाताने वापरण्याच्या अवजारांमधील एक मोठी समस्या म्हणजे, जेव्हा हातोडा एखाद्या कठीण खडकावर किंवा काँक्रीटच्या पृष्ठभागावर आदळतो, तेव्हा कामगाराच्या हातांना बसणारा तीव्र आणि थेट धक्का. साध्या लोखंडी अवजारांमध्ये धक्के शोषून घेण्याची किंवा त्यांना नियंत्रित करण्याची कोणतीही अंगभूत यंत्रणा नसल्यामुळे, मानवी हाडांचा सांगाडा तो सर्व तीव्र आघात शोषून घेतो. अनेक महिने आणि वर्षे, या सततच्या धक्क्यांमुळे सांध्यांचे गंभीर नुकसान, मनगटात दीर्घकाळ टिकणारी वेदना आणि मज्जातंतूंच्या दीर्घकालीन समस्या उद्भवू शकतात.

व्यावसायिक यांत्रिक साधनांमध्ये श्रेणीसुधारित केल्याने, हा प्रतिसाद सुरक्षितपणे हाताळण्यासाठी तयार केलेली संरचित अभियांत्रिकी सादर केली जाते. यांत्रिक ब्रेकर्सचे सुरुवातीचे मॉडेल ऑपरेटरचे हात जोरदारपणे हलवण्यासाठी कुप्रसिद्ध होते, परंतु आधुनिक उत्पादकांनी एर्गोनॉमिक्समध्ये मोठी प्रगती केली आहे. सारख्या कंपन्या...शेनलीते त्यांच्या सध्याच्या अवजड विध्वंस साधनांच्या श्रेणींमध्ये विशेष कंपनशमन स्प्रिंग्स, रबरयुक्त पकड आणि संतुलित अंतर्गत रचना वापरतात. ही वैशिष्ट्ये तीव्र कंपनांना ऑपरेटरच्या हातांपर्यंत आणि बाहूंपर्यंत पोहोचू न देता, साधनाच्या मुख्य भागामध्येच बंदिस्त करतात. शारीरिक धक्क्याचा सर्वात तीव्र परिणाम शोषून घेतल्यामुळे, या डिझाइनमधील निवडी कामगारांना हँड-आर्म व्हायब्रेशन सिंड्रोम (HAVS) पासून वाचवतात आणि स्थानिक स्नायूंचा ताण कमी करतात, ज्यामुळे क्षेत्रीय कर्मचारी त्यांच्या संपूर्ण कारकिर्दीत अधिक निरोगी राहतात.

 

•स्नायूंचा थकवा आणि कामातील व्यत्यय विरुद्ध अखंडित कार्य

हाताने वापरण्याची अवजारे वापरल्यामुळे, पूर्ण शारीरिक थकवा टाळण्यासाठी कामगारांच्या गटाला वारंवार आणि दीर्घ विश्रांती घ्यावी लागते. पहार आणि हातोड्याने जाड काँक्रीटचा स्लॅब तोडण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या कामगाराला, स्नायूंना आराम देण्यासाठी आणि दम घेण्यासाठी दर पंधरा ते वीस मिनिटांनी थांबावे लागते. या आवश्यक विश्रांतीच्या कालावधीमुळे, पगारी कामाचे तास प्रत्यक्ष उत्पादनाऐवजी विश्रांतीवर मोठ्या प्रमाणात खर्च होतात, ज्यामुळे कामाच्या ठिकाणी कामाचा वेग मंदावतो.

जेव्हा एखादा संघ उच्च-कार्यक्षमता वापरतोखाणकाम उपकरणेत्यामुळे, वारंवार विश्रांती घेण्याची गरज मोठ्या प्रमाणात कमी होते. हातोडा चालवण्यापेक्षा न्यूमॅटिक उपकरणाला दिशा देण्यासाठी खूप कमी शारीरिक श्रम लागत असल्यामुळे, कामगार न थकता जास्त वेळ यंत्रसामग्री चालवू शकतात. मर्यादा घालणारा घटक मानवी सहनशक्तीवरून बदलून यंत्राच्या नेहमीच्या देखभालीवर येतो. या बदलामुळे साइट व्यवस्थापकांना अखंड, पूर्वनियोजित शिफ्ट्सचे नियोजन करता येते, ज्यात काम स्थिर आणि विनाअडथळा गतीने पुढे सरकते, ज्यामुळे कामाच्या प्रत्येक तासाचा पुरेपूर उपयोग होतो.

 

•दैनंदिन प्रकल्प उत्पादन विरुद्ध वेगवान वेळापत्रक

हाताने काम करणाऱ्या कामगारांच्या आणि यांत्रिकी पथकाच्या प्रत्यक्ष उत्पादनात प्रचंड फरक असतो. साधी हाताने वापरण्याची अवजारे असलेला एकटा कामगार खडकाळ जमिनीचा एक छोटासा तुकडा साफ करण्यासाठी किंवा पायाचा एक छोटासा भाग फोडण्यासाठी संपूर्ण आठ तासांची पाळी घालवू शकतो. जर एखाद्या प्रकल्पात अनपेक्षितपणे कठीण खडक किंवा काँक्रीटचे दाट थर आढळले, तर हाताने काम करण्याच्या पद्धतींमुळे अंतिम मुदत पूर्णपणे चुकण्याची शक्यता असते, ज्यामुळे महागडे विलंब आणि करारानुसार दंड होऊ शकतो.

व्यावसायिक मेकॅनिकल ब्रेकर्सचा वापर करून, प्रकल्प व्यवस्थापक त्यांच्या वेळापत्रकात पूर्णपणे बदल घडवून आणू शकतात. एक अवजड यंत्र तीस मिनिटांत सहजपणे इतके साहित्य तोडू शकते, जे एक सामान्य मजूर अर्ध्या दिवसातही तोडू शकत नाही. दैनंदिन उत्पादनातील या प्रचंड वाढीमुळे संघांना उत्खनन आणि पाडकामाचे टप्पे वेळेच्या आधीच पूर्ण करता येतात. हे सुरुवातीचे टप्पे लवकर पूर्ण झाल्यामुळे, स्टील बसवणे किंवा काँक्रीट ओतणे यांसारख्या पुढील कामांसाठी जागा मोकळी होते, ज्यामुळे संपूर्ण प्रकल्प जलद गतीने पुढे सरकत राहतो.

 

•दीर्घकालीन भांडवली गुंतवणूक विरुद्ध चालू कामगार खर्च

ब्रेकर्स, एअर कंप्रेसर्स आणि जड होसेस खरेदी करण्याच्या सुरुवातीच्या खर्चामुळे काही साईट मॅनेजर्स न्यूमॅटिक सेटअपमध्ये गुंतवणूक करण्यास कचरतात. त्यांना असे वाटू शकते की, स्वस्त हाताने वापरण्याची साधने आणि मजुरांवर अवलंबून राहणे हा त्यांच्या व्यवसायासाठी अधिक सुरक्षित आर्थिक पर्याय आहे. तथापि, दीर्घकालीन आर्थिक बाबींचा बारकाईने अभ्यास केल्यास असे दिसून येते की, उत्पादनाच्या तुलनेत मजूर अनेकदा खूपच महाग पडतात. हळूवार हाताने काम करण्यासाठी मोठ्या चमूला पैसे दिल्यास, काढलेल्या साहित्याच्या प्रति घनमीटरमागे मजुरीचा खर्च खूप वाढतो, आणि त्यासोबतच वाढीव साईट ओव्हरहेड, इंधन आणि उपकरणांचे भाडे यांसारखे अप्रत्यक्ष खर्चही येतात.

उच्च-गुणवत्तेच्या न्यूमॅटिक साधनांच्या श्रेणीमध्ये गुंतवणूक केल्याने आर्थिक गणित पूर्णपणे बदलते. यांत्रिक साधने वापरणारा एक छोटा गट मोठ्या मनुष्यबळ गटाचे काम करू शकत असल्यामुळे, मजुरीतील थेट बचतीद्वारे उपकरणांचा सुरुवातीचा खर्च अविश्वसनीय वेगाने वसूल होतो. शिवाय, उच्च-गुणवत्तेच्या उत्पादनामुळे या यंत्रांचे सेवा आयुष्य खूप दीर्घ असते आणि त्यांचा बिघाडाचा दर अत्यंत कमी असतो. ही दीर्घकालीन विश्वसनीयता सुरुवातीच्या भांडवली गुंतवणुकीचे संरक्षण करते, देखभालीचा खर्च कमी ठेवते आणि अनेक प्रकल्पांमध्ये खूप जास्त नफ्याचे प्रमाण मिळवून देते.